Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/8637 K.2024/12232

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.Hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını talep eden sanık hakkında, takdiri indirim hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddesindeki düzenlemenin karar yerinde tartışılmadan ve gerekçe gösterilmeden uygulanmaması,

2.Tekerrüre esas alınan ilâmla ilgili yapılan uyarlama yargılaması neticesinde, Kars 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2022/398 Esas, 2022/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin, sanığın başkaca tekerrüre esas adli sicil kaydı olmadığının da anlaşılması karşısında, tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3.Kendisini vekille temsil ettiren katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kabule göre de; Sanık hakkında hem hapis hem de adli para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasında adli para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiç bir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.