Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/9129 K.2024/10986

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, kolluk görevlilerince yapılan istihbarı çalışmalarda ....plaka sayılı minibüs ile gelen bir şahsın aracı ile dolaşarak gümrük kaçağı sigara sattığı yönünde bilgiler elde edilmesi üzerine 07.03.2013 günü saat 17.30 sıralarında bilgi kaynağı ile yapılan görüşmede, bahse konu aracın park halinde olduğu ve araç sürücüsünün gümrük kaçağı sigara sattığı yönünde yeni bilgiler elde edilmiş, olay yerine intikal edildiğinde .... plaka sayılı aracın park halinde olduğu ve sürücüsünün araç yanında elinde "Excelban" ibaresi yazılı muz kolisi ile beklediği görülmüş, sanık

...'ın elindeki kutunun üst kısmının açık olduğu ve içerisinde değişik markalarda gümrük kaçağı sigara olduğu görülmüş, nöbetçi Cumhuriyet savcısından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan arama kararına istinaden sanığın elindeki kutuda yapılan aramada 197 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

Sanık aşamalarda suça konu sigaraları içmek amacıyla aldığını, ticari amacının bulunmadığını, sigaraların satışını yapmadığını beyan etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Suç tarihi, suçun işleniş biçimi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin; suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası kapsamında,

yine suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ve 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla aynı maddenin beşinci, onuncu ve yirmiüçüncü fıkraları kapsamında kaldığı nazara alınarak suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Kanun,

suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun ve yine suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6545 ve 7242 sayılı Kanun'lar ile değişik 5607 sayılı Kanun hükümleri somut olaya bir bütün halinde ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerekirken sanık hakkında 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ve 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası tatbik edilmek suretiyle karma uygulama yapılması,

2. Soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda usulüne uygun biçimde ihtarat yapılmayan ve gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını ödeyen sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği cezasında 1/2 oranında indirim uygulanmak suretiyle hüküm tesis edilmesi gerekirken 1/3 oranında indirim yapılması,

3.Dava konusu gümrük kaçağı eşyanın tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR