Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/9269 K.2023/1027

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2015 tarihli ve 2015/53 Esas, 2015/1003 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13 üncü maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2015 tarihli ve 2015/53 Esas, 2015/1003 Karar sayılı kararının katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 12.02.2020 tarihli ve 2019/7493 Esas, 2020/2246 Karar sayılı ilâmıyla; " .... 1. Sanıkta ele geçen 299 paket kaçak ve bandrolsüz sigaranın sayı itibarıyla ticari miktar ve mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine ticari kastının bulunmadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2.Söz konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, ..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Adana 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli ve 2020/221 Esas, 2021/680 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin ikinci fıkrası, aynı Kanun'un 52 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası,

5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca hapisten çevrili 6.000,00 TL adlî para cezası ve doğrudan verilen 1 gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine ve katılan kurum lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, Mahkemenin eksik incelemeyle hakkaniyete aykırı karar verdiği, kamunun gerçek zararının tespit edilmediği, lehe hükümlerin uygulanmadığı, sigaraların imhasının kararda belirtilmediği, ele geçen sigara miktarında ticari kastın kuvvetli olmadığı, izah edilen ve tetkik esnasında ortaya çıkacak sair nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, güvenlik güçlerince 22.11.2014 tarihinde saat 21.30 sıralarında İncirlik Park alanında Adana 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 12.11.2014 tarihli ve 2014/1671 Değişik İş sayılı kararına istinaden yapılan uygulamada, ...Turizm Şirketi'ne ait yolcu otobüsünün bagajında yapılan aramada, otobüs muavini ...'e ait toplam 299 paket sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, onsekizinci ve yirmiikinci fıkraları ve 5237 sayılı Kanun'un 53 maddesi ve 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrasından kamu davası açılmıştır.

3.Sanık kollukta ve esas mahkemesinde, suça konu sigaraları satmak amacıyla almadığını, kendi kullanımı için ve akrabalarına hediye etmek üzere aldığını beyan etmiştir.

4.Sanığa soruşturma aşamasında 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmamıştır. Bozma sonrası yapılan yargılama aşamasında ise indirim oranı 1/3 olarak bildirilerek ihtarat yapılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hüküm;

1.5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmalık göstererek, soruşturma evresi sona erinceye kadar suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hâzinesine ödediği takdirde, hakkında, bu kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Bu fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz" hükmünü içerdiği, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yapılan değişiklik gereği kovuşturma aşamasında da etkin pişmalık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır" düzenlemesinin getirildiği cihetle,

soruşturma aşamasında kendisine etkin pişmanlık hususunda ihtarat yapılmayan sanığa ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken, yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması,

2.Sanık hakkında takdiri indirim uygulanması sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası yerine 62 nci maddesinin ikinci fıkrası olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,

3.Gün adli para cezasının ve hapisten çevrili adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası yerine 52 nci maddesi olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması, nedenleriyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 19.Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli ve 2020/221 Esas, 2021/680 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,