Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/9933 K.2022/18800

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümlü hakkında bakaya suçundan dolayı Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2015 tarihli ve 2014/216 Esas, 2015/482 Karar sayılı kararı ile mahkumiyet kararı verildiği, kararın 17.09.2015 tarihinde kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında Turgutlu Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2015 tarihli yazısı ile hükümlünün daha önce sabıkası bulunmadığının anlaşılması karşısında infazda tereddüt oluştuğu belirtilerek ilamın incelenip infazın durdurulup, durulmayacağı hususunda yeniden değerlendirme yapılmasının ve verilecek kararın gönderilmesinin talep edildiği,

Mahkemenin 22.01.2016 tarihli ve 2014/216 Esas, 2015/482 Karar sayılı ek kararı ile infazın durdurulmasına yer olmadığına dair karar verilmesi üzerine de Cumhuriyet Savcısı tarafından 16.02.2016 havale tarihli dilekçe ile "Mahkemenin 22.01.2016 tarihli ek kararın itirazın incelenerek kaldırılması ve infazın durdurulması" talebinde bulunulduğu,

itirazı inceleyen Turgutlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2016 tarihli ve 2016/58 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın kabulüne, Mahkemenin 22.01.2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına ve ilamın infazının durdurulmasına karar verildiği halde, müteakiben bu kez o yer Cumhuriyet savcısının 16.02.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde de bulunulduğu belirtilerek dosyanın Dairemize temyiz incelemesi için gönderildiği anlaşılmakta ise de;