Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2022/9970 K.2024/4122

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tespit tutanağına göre; olay günü kolluğa gelen ihbar üzerine yol kontrol devriyesinde sanığın sevk ve idaresindeki aracın durdurulduğu, Cumhuriyet savcısının yazılı arama emri üzerine araçta yapılan aramada, aracın arka kısmında 1 adet 1000 litrelik tank ve 2 adet 150 litrelik mavi renkli bidon içinde 1300 litre kaçak motorin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/11. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında; aracı malen sorumludan arkadaşının düğününe gideceğini söyleyerek ödünç aldığını, motorini ucuz olduğundan kullandığı araçlara koymak için aldığını, ticari bir amacının olmadığını, malen sorumlunun kaçak akaryakıt alacağını bilmediğini beyan etmiştir.

Suça konu motorinin ulusal marker seviyesinin geçersiz olduğuna ilişkin Ulusal Marker Tespit Tutanağı ile ... Üniversitesi Petrol Analiz Laboratuvarı (PAL) tarafından düzenlenen 07.07.2014 tarihli analiz raporu dava dosyasında mevcuttur.

Sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle suçun sübûtuna yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının "yirmiüçüncü" fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek,

15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin, 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'da hüküm altına alınması nedeniyle, suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası ile sonradan yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası delâletiyle aynı maddenin beşinci,

onuncu, yirmiiüçüncü fıkraları somut olaya ayrı ayrı uygulanarak lehe Kanun'un tespiti yerine, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrasına göre belirlenen temel cezayla birlikte 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkralarının uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

2. Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232 inci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

III. KARAR