Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/10040 K.2025/17079

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Bitlis (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/338 Değişik iş sayılı önleme araması kararının UYAP ortamından temin edildiği anlaşılmakla, Tebliğnamede bozma isteyen 2 numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.Hükmedilen 10 ay hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/1-a maddesi gereğince adlî para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama yeri olmayan aynı Kanun'un 50/4. maddesine atıfta bulunulması,

2.Katılma talebi reddedilen ve vekâlet ücreti konusunda temyiz talebi de bulunmayan Gümrük İdaresi lehine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.