Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/11410 K.2025/4047

İzmir 6. İcra Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/863 E., 2019/1069 K. sayılı kararıyla, sanığın yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine karar verildiği, sanığın bu karara itirazı üzerine de İzmir 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.01.2020 tarihli ve 2020/41 D.İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 04.04.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB - 2023/41380 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2023 tarihli ve KYB - 2023/41380 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, İzmir 6. İcra Ceza Mahkemesinin 03/12/2019 tarihli kararı ile Şekerban... Şubesinin 30/04/2018 tarihli 50.550,00 Türk lirası bedelli keşidecisi ...Kimya Bitkisel Yağ Ürün. İnş. Taah. Turz. Taş. San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. olan 1011389 seri numaralı çekin karşılıksız çıkması sonucu adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilip istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmesini müteakip, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair ek karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmiş ise de,

Sanık müdafii tarafından verilen yargılamanın yenilenmesi talebine yönelik dilekçede, sanığın aralarında mahkumiyete konu çek yaprağının da bulunduğu çek defterinin boş vaziyette kaybettiğini, bu hususta kolluğa müracaatta bulunduğunu, söz konusu çekin... isimli kişi tarafından ele geçirilip sahte olarak doldurulmak suretiyle kullanıldığını beyan ederek olaya ilişkin sanığın müşteki sıfatıyla kollukta verdiği 15/02/2018 tarihli ifade suretini ibraz etmiş olması ve sanığın da yargılama sürecinde savunmasının alınmaması karşısında,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 311/1-e maddesinde yer alan “Yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa” şeklindeki düzenleme uyarınca, kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan ve yukarıda bahsedildiği gibi yargılamanın yenilenmesi talebinde belirtilen iddiaların diğer deliller ile birlikte değerlendirildiğinde,

sanığın şikayetçi olduğu soruşturma dosyasının akıbeti araştırılıp incelenmek üzere dosya içerisine alınması, çekteki imzanın sanığa ait olup olmadığının tespit edilerek sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309-310. maddelerinde düzenlenen “Kanun Yararına Bozma” olağanüstü kanun yollarındandır.

Kanun yararına bozma yasa yolu; istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi sebebiyle dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Kanun yararına bozma, ülke sathında uygulama birliğini sağlamak ve farklı uygulamalar sebebiyle oluşabilecek kayıpların önlenmesi açısından kabul edilmiş bir olağanüstü kanun yolu olup, ikinci bir temyiz yolu değildir.

Delillerin değerlendirilmesi ve takdire yönelik konularda kanun yararına bozma olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı gerek Ceza Genel Kurulu gerekse Daire kararlarıyla kabul edilmiştir.

Bu itibarla delillerin takdiri ile yargılamanın yenilenmesi şartlarının oluşmadığına dair Mahkemenin kabulüne yönelik kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,