Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/11430 K.2024/1615

Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanık ...’ın, Samsun

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.03.2014 tarihli ve 2013/620 Esas, 2014/253 Karar sayılı kararı ile 4733 sayılı Kanun’un 8/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 52. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 100,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

söz konusu kararın itiraz edilmeksizin 01.07.2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 29.08.2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda Samsun

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2021 tarihli ve 2019/876 Esas, 2021/191 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına, 4733 sayılı Kanun’un 8/4, 5237 sayılı Kanun’un 62 ve 52. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 100,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın Tarım ve Orman Bakanlığı vekilinin vekâlet ücreti ile sınırlı olarak istinafı üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

5. Ceza Dairesinin 14.09.2021 tarihli ve 2021/1857 Esas, 2021/2337 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek esastan kesin olarak reddine karar verildiği, mahkûmiyet hükmünün ise Yargıtay incelemesinden geçmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 04.04.2023 tarihli ve 94660652-105-55-8143-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/46356 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/46356 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, Sanığın suç tarihinde içinde bulunduğu otomobilde yapılan arama neticesinde 21.500 paket bandrolsüz ve faturasız sigaranın ele geçirilmesine ilişkin olayda, suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Kanun'un 8/4. maddesi kapsamında kaldığı,

ancak suç tarihinden sonra 11.04.2013 tarihli Resmî Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile 4733 sayılı Kanun'un 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu ve hükümden önce 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına

kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, Ayrıca 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına dair Kanun'un 63. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen "b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir.

Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması halinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır.

(3) İkinci fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde uygulanmaz." fıkrası gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin kovuşturma aşamasında uygulanmasının mümkün hale geldiği nazara alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesinde “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” şeklinde yer alan düzenleme karşısında,

5237 sayılı Kanun'un 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen ve yukarıda açıklanan hükümlere göre lehe-aleyhe kanun değerlendirilmesi yapılıp, sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile 4733 sayılı Kanun'un 8/4. maddesinin karşılaştırmalı olarak değerlendirilerek, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.Samsun