Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/11439 K.2024/2022

Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli ve 2019/846 Esas, 2020/278 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan anılan Kanun’un 3/12, 3/22, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 20,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği söz konusu karara karşı yapılan itirazların Adana 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.01.2021 tarihli ve 2021/16 Değişik iş sayılı kararı ile reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca 11.04.2023 tarihli ve 94660652-105-01-32746-2022-KYB sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/45312 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I.İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2023 tarihli ve KYB-2023/45312 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

''Dosya kapsamına göre, sanığın sevk ve idaresindeki ...plakalı araçta yapılan aramada aracın tanker kısmında 2.300 litre menşei belli olmayan yağ, yakıt deposunda ise 10 litre menşei belli olmayan motorin ele geçirildiği, ele geçirilen maddelere ilişkin alınan 31/12/2019 tarihli İnönü Üniversitesi Akaryakıt/Petrol Analiz Laboratuarı raporunda alınan numunenin akaryakıt olarak kullanılabileceği ancak teknik düzenlemelere uygun içerikte olmadığından yakıt olarak kullanılması durumunda kaçak akaryakıt olarak değerlendirileceğinin belirtildiği,

makine mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 27/02/2020 tarihli raporda ise, tankerin yakıt deposunda ele geçirilen yakıtın standart mazot özelliklerine yakın olduğu bu nedenle kaçak petrol tanımına girmediği, tanker kıskmında ele geçirilen ürünlerin ise yakıt veya yakıta dönüştürülmüş bir ürün olmadığı, atık maddesi ve yağ özelliği taşıdığı bu sonuçlara göre kaçak petrol tanımına girmediği,

kaçak yakıt olarak değerlendirilemeyeceği kanaatine varıldığının belirtildiği anlaşılmakla 31/12/2019 tarihli ve 27/02/2020 tarihli bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu gözetilerek öncelikle bu çelişkinin giderilmesi bakımından dosyanın yeni bir bilirkişiye tevdii edilerek rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın bu nedenle kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.''

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II.GEREKÇE

26.10.1932 tarihli ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,