Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/11470 K.2025/2131

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bozma

İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2018 tarih ve 2015/419 Esas, 2018/15 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın sanık ve müdafi tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 14.09.2022 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Bozma üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 22.02.20223 tarihli ve 2022/3179 Esas, 2023/902 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18-son maddesi delaletiyle 3/5, 3/10, 3/10- son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1, 52/2, 53 maddelerinden 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın temyiz sebepleri; bölge adliye mahkemesince maddi gerçekler yeterince araştırılmadan mahkûmiyetine karar verildiğine, işyerinin sahiplerinin anılan işyerini kiraya verdikten sonra kira kontratını yırttıkları ve yalan beyanlarıyla bir çok kişiyi işlemedikleri suçlardan yargılattıklarına, işyeri sahipleri ve farklı kiracılara yönelik görülen davadaki şahısların dinlenmesi ile maddi gerçeğin ortaya çıkmasının sağlanması gerektiğine, açıklanan sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği ve dosya kapsamında eksik incelemenin bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde aşağıdaki düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında hem adlî para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezaları için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58 inci maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci madddesinin altıncı fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Değerlendirme ve Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2022/3179 Esas, 2023/902 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği, hükmün; sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin fıkrasında yer alan "cezasının" ibaresinin çıkartılarak yerine "hapis cezasının" ifadesinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,