KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/11752 E., 2024/4174 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Nisan 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/3733 E., 2022/1049 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- İlk Derece Mahkemesince sanığın mahkûmiyetine ilişkin olarak
Karar Metni
566 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
verilen hükmün kaldırılmasına, sanığın beraatine karar verilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ
Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; beraat kararının hukuka aykırı olmasına, dava konusu tüm sigaralar ile nakil aracının müsaderesine karar verilmesi gerektiği ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
Suç tarihinde, Cumhuriyet savcısından alınan arama kararı uyarınca kargo aracında yapılan aramada, gönderici kısmında ... ve alıcı kısmında ... yazılı bulunan dört adet koliden 7800 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.
Kargo göndericisinin suç tarihinden önce öldüğünün tespit edilmesi, alıcı kısmında yazılı adreste yapılan araştırmada alıcının bulunmaması ve alıcının gerçek kişi olduğunun tespit edilememesi neticesinde kargoyu şubede teslim alan kargo çalışanı hakkında dava açılmıştır.
Sanık aşamalardaki savunmasında, kargonun ve sigaraların kendisine ait olmadığını, içine bakmadan kargo kolilerini teslim aldığını beyan ederek atılı suçu kabul etmemiştir.
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde, kargonun göndericisinin nüfus kayıtlarına göre suç tarihinden önce öldüğünün anlaşılması ve sanık ile aynı yer nüfusuna kayıtlı olması nedeniyle sanığın bu durumu bilerek ölü kişi adına kargo gönderdiği, sanık hakkında benzer başka soruşturmada kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de sanığın ölü kişiler adına gönderilen kargoları teslim alan kişi olmasının tesadüf olamayacağı gerekçeleri ile suçun sübuta erdiği sabit görülerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan yargılamada; sanığın ele geçirilen kaçak sigaralarla bir ilgisinin olduğuna, teslim aldığı koliler içinde kaçak sigaralar olduğunu bildiğine ilişkin dosyaya yansıyan ve sanığın mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesi ile sanığın beraatine karar verilmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığın kargo çalışanı olarak teslim aldığı kargo kolilerinden kaçak sigaranın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında atılı suçu kabul etmemesi, dosyada mevcut kargo şirketinin cevabi yazısına göre gönderi işlemi yapılırken sisteme girilen kimlik numarası neticesinde sistemin ölüm uyarısı vermediğinin bildirilmesi,
göndericisinin ölü kişi olması ve sanığın kargonun kabul edilmesi sırasında personel olarak gerekli özeni göstermemesinin tek başına sanığı cezalandırmaya yeterli olmadığı, sanığın savunmasının aksine mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek, beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.
Nakil aracı hakkında açılmış dava ve verilmiş temyize konu hüküm bulunmadığından katılan vekilinin nakil aracına yönelik temyiz talebi inceleme dışı bırakılmıştır.
III. KARAR
Dava konusu imha edilen sigaralar hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/11752, K. 2024/4174, 18 Nisan 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama