Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/11915 K.2023/6874

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 27.02.2023 tarihli ve 2022/16388 Esas, 2023/1793 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.06.2023 tarihli ve KD-2022/135426 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, suça konu kaçak eşyanın değerinin pek hafif olduğu tespitinde bulunarak, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası uyarınca sanığın cezasından 1/2 ila 2/3 oranında indirim yapılması gerekirken Kanuni sınırların dışına çıkılarak üçte bir oranda indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini gerekçesiyle kanun yararına bozma kararı verildiğinden,

5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bu hafif cezaya Yargıtay Ceza Dairesinin doğrudan hükmetmesi gerektiğine ve Dairemizce yeni bir hüküm kurulmadan, kanun yararına bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesine karar verilmesi Kanuna aykırı görüldüğünden Yüksek Dairece daha hafif ceza içeren yeni bir hüküm kurulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Dairemizin 27.02.2023 tarihli ve 2022/16388 Esas, 2023/1793 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere mahkemece sanığın cezasında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrası gereğince 1/2 ila 2/3 oranında indirim yapılması gerekirken Kanuni sınırların dışına çıkılarak üçte bir oranda indirim yapıldığı anlaşılmıştır.

Sanık Aniko Iasagashvılı hakkında kaçak eşyanın gümrüklenmiş değeri pek hafif olduğundan uygulanması gereken 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrası gereği cezada yapılacak indirim oranı yönünden mahkemenin takdir hakkının bulunduğu ve bahsi geçen indirim oranlarının somut olaya uygulanarak değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerekeceğinden Dairemiz kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy çokluğuyla REDDİNE,

2.5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 27.02.2023 tarihli ve 2022/16388 Esas, 2023/1793 Karar sayılı kanun yararına bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2023 tarihinde karar verildi.

MUHALİF GÖRÜŞ

Sanık hakkında 4733 sk 8/4, TCK 62/1, 52/2 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ... hapis, 80.00 TL adli para cezasına ilişkin Ordu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.10.2008 gün 2018/419 Esas – 735 Karar sayılı hükmün kesinleşmesine müteakip 7242 sayılı kanunla değişik 5607 sayılı kanun 3/22, 5/2 maddenin uyarlama yargılaması sonucunda kurulan hükmün, indirimin 2/3 yerine 1/3 oranında yapılması sebebiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca KYB yoluyla bozma talebiyle Dairemize gönderilmesi sonucunda itiraz oy birliği ile kabul edilmiş, sayın çoğunlukça, indirim oranının takdire bağlı olduğundan bahisle bozma kararı verilerek dosyanın mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Ancak kanaatimce ortada yeniden yargılama yapılmasını gerektirecek bir durum söz konusu değildir.

Zira C.M.K. 309/4-d maddesindeki “cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya ilgili Yargıtay Dairesi doğrudan hükmeder” şeklindeki düzenleme Dairemizce hüküm kurulması konusunda gerekli yetkiyi vermektedir.

Buna göre Dairemizce hüküm kurularak sonuç olarak verilecek daha hafif bir cezada yapılacak indirim oranındaki sanık lehine sonuç doğuracak takdirin kanuna aykırılık taşımayacağı açıktır.

Ayrıca 19. Ceza Dairesinin 2018/6823 – 2019/22856, 2018/10977 – 2019/8536 sayılı ve benzer pek çok kararında içtihat oluşturacak şekilde, 1163 sayılı kanunun ek 2/2 TCK 62, 52/2 maddeleri gereğince verilen kısa süreli 25'er gün hapis cezalarının TCK 50/1. maddesindeki tedbirlerden birine çevrilmemesinden dolayı KYB talepleri kabul edilerek 25’er gün hapis cezaları takdir kullanılarak günlüğü 20.00 TL’den paraya çevrilmek suretiyle Dairece hüküm kurulmuştur.

Anlatılan sebeplerle Dairemizce sanık hakkındaki cezanın 5607 sayılı Kanun’un 3/22 (23) maddesindeki pek hafif değer itibarıyla üst sınırdan 2/3 oranında indirim yapılarak cezanın üçte birine indirilmesi suretiyle nihai hükmün verilmesi yerine yargılamanın tekrarlanması yasağı ile yargılamanın seriliği ve ucuzluğu ilkelerinin ihlali sonucunu doğurabilecek şekilde bozma kararı verilmesine dair sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.11.09.2023