Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/12196 K.2024/6553

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.04.2023 tarihli ve 94660652-105-26-13630-2020-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/46989 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/46989 sayılı kanun yararına bozma isteminin;“Sanığın 10/04/2013 tarihinde yeniden suç işlenmesi üzerine erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/03/2019 tarihli ve 2012/244 esas, 2012/809 sayılı kararının asıl kararın kanun yararına bozulması halinde yok hükmünde olacağı,

Dosya kapsamına göre, Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2012 tarihli ve 2012/244 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 22/02/2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 10/04/2012 olduğu, Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/10/2012 tarihli ve 2012/353 esas sayılı dosyasındaki suç tarihinin 28/01/2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 09/03/2012 olduğu, anılan iki dosyada da sanığın üzerine

atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu,

Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 27/02/2019 tarihli ve 2016/8444 esas, 2019/4976 karar sayılı ilamında ''..5237 sayılı Kanun’un 43. maddesindeki kişi tabiriyle kastedilenin suçun mağduru olması, haklara tecavüzün önlenmesi başlıklı 5846 sayılı Kanun’un 81. maddesinde düzenlenen bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçunda Dairemizin de benimsediği Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireyler olması,

bandrol yükümlülüğüne aykırılığın aynı eserle ilgili olarak 71. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinde tanımlanan suçla birlikte işlenmesi halinde de bu durumun değişmeyeceği, zira 5237 sayılı TCK’nun hazırlanmasında esas alınan suç genel teorisine göre tüzel kişiler suçtan zarar gören olmalarına rağmen suçun mağduru sayılmayacak olup bu nedenle tüzel kişiliğe haiz Yayıncılar Meslek Birliği ile Basım Yayın Meslek Birliğinin ve Yapı Kredi Kültür Sanat Yayıncılık ile Doğan ve Egmont Yayıncılık ve Yapımcılık Tic A.Ş.’nin şikâyetleri nedeniyle suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlendiği kabul edilmek suretiyle sanık

hakkında TCK’nun 43. maddesinin 2. fıkrasının uygulanma olanağı bulunmadığı halde anılan fıkra uygulanarak fazla ceza tayini..'' şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, suçun sübut bulması halinde tek suçtan hüküm kurulmak üzere Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/353 esas sayılı dosyasında birleştirme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir...” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma istemine konu edilen sanık hakkındaki Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.11.2012 tarihli ve 2012/244 Esas, 2012/809 Karar sayılı kararı ile zincirleme suç hükümleri kapsamında bulunması nedeniyle birleştirme kararı verilmesi gerektiği belirtilen Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2012 tarihli ve 2012/353 Esas, 2012/926 Karar sayılı dava dosyası incelendiğinde;

sanık hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na (5846 sayılı Kanun) muhalefet suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve 09.11.2012 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.06.2019 tarihli ve 2019/223 Esas, 2019/523 Karar sayılı kararıyla açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verildiği,

anılan kararın sanık müdafii ile katılan Yayıncılar Meslek Birliği vekilinin istinaf başvuruları üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2019/5273 Esas, 2020/2906 Karar sayılı ilâmıyla, sanığın istinaf incelemesine tabi dava dosyası ile kanun yararına bozma istemine konu Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin,

20.11.2012 tarihli ve 2012/244 Esas ve 2012/809 Karar sayılı iş bu dava dosyası arasında zincirleme suç hükümlerinin oluşup oluşmadığı hususu tartışılmadan hüküm kurulması ve 5846 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin onüçüncü fıkrasının iptal edilmiş olması nedeniyle sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğundan bahisle bozulması nedeniyle anılan dava dosyanın henüz kesinleşmediği ve her iki dava dosyasının zincirleme suç kapsamında bulunması halinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.12.2020 tarihli ve 2019/5273 Esas,

2020/2906 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilen dava dosyasında ... ceza belirlendikten ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesi uyarınca gerekli artırım ve takdiri indirim nedenleri uygulandıktan sonra erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2019 tarihli ve 2012/244 Esas ve 2012/809 Karar sayılı kararı ile hükmedilen ve itirazın reddi kararı ile kesinleşen dava dosyasının mahsubuna karar verilebileceği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle, REDDİNE,