Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/12424 K.2024/414

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yürütülen soruşturma neticesinde, sanık ile haklarındaki mahkûmiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılan diğer sanıklar hakkında 6112 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/625 Esas, 2016/196 Karar sayılı

kararı ile sanığın 6112 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 16.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, diğer sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 29.03.2021 tarihli ve 2020/5317 Esas, 2021/3777 Karar sayılı kararı ile Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli kararı, basit yargılama usulünün uygulanma şartları yönünden sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesinin gerekmesi ve sair nedenlerle bozulmuştur.

4.Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/503 Esas, 2022/148 Karar sayılı kararı ile sanığın 6112 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice hapisten çevrilen 6.000,00 TL ve doğrudan verilen 16.660,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi, katılanın yayın durdurma kararına karşı idari yargıda dava açtıklarını belirtmelerine rağmen bu hususun yeterince araştırılmadığına, sanığın tutanağı kabul etmediğini bildirerek tutanak mümzinin dinlenmesi talep etmesine rağmen dinlenmediğine, eksik kovuşturma ile karar verildiğine, katılan tarafından açılan frekans ihalesi sonucunda sanığın şirketinin yayın hakkı kazandığı, ancak katılan tarafından ihalenin iptal edildiği yayının durdurulmasına karar verildiğine, yayın hakkının kazanılmış hak sayılması gerektiğine, dolayısıyla izinsiz yayın yapıldığının kabulünün hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan Radyo ve Televizyon Üst Kurulu (...) görevlileri tarafından gerçekleştirilen ölçüm ve denetimlerde, sanığın yönetim kurulu başkanı olduğu ve 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4 üncü maddesi kapsamında Çan ilçesinde FM radyo yayını yapma izni bulunan "Çan FM Radyo Yay. ve Rek. Tic.

A.Ş." ünvanlı şirketin, izinsiz olarak Çanakkale il merkezinde "Çanakkale TV" işareti ile UHF 41. kanaldan TV yayını yaptığının tespit edildiği, ... kararıyla 6112 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği izinsiz yayının 15 gün içinde durdurulması için uyarılmasına karar verildiği ve uyarı yazısının şirkete 24.11.2014 tarihinde tebliğ edildiği, uyarıya rağmen yayının durdurulmadığının tespit edilmesi üzerine 27.02.2015 tarihinde katılanın görevlileri tarafından yayın durdurularak vericinin mühürlendiği anlaşılmıştır.

2.Sanık aşamalarda, bölgesel TV ihalesine girdiklerini, gerekli hazırlıkları ve yatırımları yaptıklarını, ihaleyi kazandıklarını, bütün prosedürleri yerine getirdiklerini, ancak ...'ün ihaleyi iptal ederek yayınlarını durdurduğunu, bu nedenle de dava açtıklarını savunmuştur.

3.Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 29.03.2021 tarihli bozma kararını müteakip sürdürülen yargılama kapsamında Mahkemece basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verildiği, bu kapsamda kurulan hükmün taraflara tebliğ edildiği, ancak sanık müdafinin itirazı üzerine yargılamanın genel hükümlere göre sürdürülüp sonuçlandırıldığı belirlenmiştir.

4.Sanık tarafından temyiz dilekçesinde bilgileri verilen idari dava dosyası ile ilgili olarak, sanığın yöneticisi olduğu Çan FM Radyo Yay. ve Rek. Tic. A.Ş. tarafından ...'e karşı, televizyon yayının

durdurulmasına dair işlemin iptali istemi ile açılan dava neticesinde, Ankara 13. İdare Mahkemesinin 03.07.2015 tarihli ve 2014/2219 Esas, 2015/1089 Karar sayılı kararıyla, davacı şirketin televizyon yayın lisansı bulunmamasına rağmen izin almadan yaptığı televizyon yayınının durdurulmasına ilişkin işlemde bir hukuka aykrılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamına göre, 6112 sayılı Kanun'un Geçici 4 üncü maddesi kapsamında Çan ilçesinde FM radyo yayını yapma izni bulunan sanığın yöneticisi olduğu "Çan FM Radyo Yay. ve Rek. Tic. A.Ş." ünvanlı şirketin, izinsiz olarak Çanakkale il merkezinde ve TV yayını yapmak şeklindeki eyleminin, 6112 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesinin ikinci fıkrasında, "Yayın lisansı olmasına rağmen lisans tipi dışında yayın yapan ve izinsiz verici tesis eden medya hizmet sağlayıcılar Üst Kurulca uyarılır, yapılan uyarıya rağmen izinsiz yayına devam edenler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde aynı maddenin birinci fıkrasına göre mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile müsaderesi talep edilen suçta kullanılan eşyaların müsaderesiyle ilgili bir karar verilmemesi kanuna aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çanakkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2022 tarihli ve 2021/503 Esas, 2022/148 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,