KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/12437 E., 2025/2128 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2025
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2021/1046 E., 2022/323 K.
- Suçlar
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
Karar Metni
578 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Bozma
Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2017 tarihli ve 2017/98 Esas, 2017/396 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi tarafından verilen kararın sanık ve katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10.11.2021 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.
B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci
Bozma üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/1046
Esas, 2022/323 Karar sayılı kararı ile; sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/5, 3/10, 3/10-son, 3/22, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1, 52/2 maddelerinden 5 yıl 10 ay hapis ve 145.820,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1.Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında yasada belirlenenden daha az ceza tayin edildiğine, suç eşyasının taşınmasında kullanılan nakil aracının müsaderesinin gerektiğine, kurumları lehine tüm yargılama aşamalarından doğan vekalet ücretlerinin verilmesi talebine ilişkindir.
2.Sanık müdafiin temyiz istemi; sanığın araçta sadece şoför olarak çalıştığına, taşınan eşyanın mahiyetine ilişkin bilgisinin bulunmadığına, sanığın mali durumunun ele geçen sigaraları almaya yetmeyeceğine, sanığın korku ve baskı sebebiyle atılı suçu üstlendiğine, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dosya kapsamında, 13.10.2016 tarihinde kolluk görevlilerinin Kırşehir Sulh Ceza Hâkimliğinin 13.10.2016 tarihli ve 2016/957 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden ... plaka sayılı araçta yaptıkları aramada; kamyon kasasının boş olduğu, ancak tavan kısmının 40 cm derinliğinde ve önden arkaya kadar bölünmek suretiyle zula yapıldığı, kamyona dışarıdan bakıldığından herhangi bir girişinin gözükmediği,
kasanın brandası söküldüğünde zula tabir edilen boşlukta 4650 karton sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, ele geçen kaçak ve bandrolsüz sigaraların sayı itibarıyla ticari miktar ve mahiyette olup, kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunması, doğu illerinden gelerek Kayseri'ye gitmekte olduğunu beyan eden sanığın yol güzergahına göre Kayseri'den geçmesinin gerekmesine rağmen daha batıda bulunan bir noktada durdurulması,
istinaf aşamasında yapılan yargılamada, Eskişehir Nöbetçi Asliye Ceza Mahkemesi aracılığıyla sunmuş olduğu 11.06.2018 havale tarihli dilekçesinde eylemi ikrar ederek müdafi huzurunda alınan savunmasında da bu dilekçe içeriğini doğrulaması karşısında, sanığın suç konusu eşyayı ticari maksatla bulundurduğu kabul edilmiştir.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin ve sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili ve sanık müdafî tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/12437, K. 2025/2128, 12 Şubat 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama