Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/12777 K.2025/15318

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Sanığın temyizi üzerine, bozulmasına karar verilen 16.10.2020 tarihli mahkûmiyet kararında, sanığın neticeten 6.000,00 TL hapisten çevrili adlî para cezası ve 20,00 TL doğrudan verilen adlî para cezası ile

cezalandırılmasına hükmolunduğu halde, bozma sonrası kurulan hükümde kazanılmış hak gözetilmeyerek, sanığın 1 yıl 3 ay hapis ve 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesine aykırı davranılması,

2.Hükümde sanık hakkında 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile eklenen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/23. maddesi uyarınca dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin “pek hafif” olması nedeniyle indirim uygulanması sırasında, değer indirimi ile ilgisi olmayan 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinden bahsedilerek hüküm kurulması,

3.Hüküm fıkrasında "..eşyanın değerinin gümrüklenmiş değerin “pek hafif” olduğunun kabulü ile cezasında 1/2 oranında indirim yapılmasına rağmen hükmün gerekçe kısmında gümrüklenmiş değerin "pek hafif" olduğu belirtilmek ve cezasında 2/3 oranında indirim yapıldığından bahsedilmek suretiyle hüküm fıkrası ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,