Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/12894 K.2024/813

İlk Derece Mahkemesince verilen kararın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 18.06.2019 tarihli kararı ile kaldırılıp sanığın mahkûmiyetine dair kurulan hükmün temyizi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesine dayanılarak lehe yasa değerlendirmesi için Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesine iade edildiği,

iade sonrası Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesince değerlendirme yapma görevinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine ait olduğu gerekçesiyle "karar verilmesine yer olmadığına" karar verildiği ve bu karar sonrası Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2021/770 Esas, 2022/996 Karar sayılı kararı ile 18.06.2019 tarihli karar için tebliğname düzenlenmesi hususunda dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verildiği cihetle;

7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte bu Kanun'un kapsamına giren suçlardan dolayı kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 3 üncü ve 5 inci maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan dosyalar

ise gelişlerindeki usule uygun olarak ilk derece mahkemesine gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının istinaf incelemesi sırasında Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak hükmün değiştirildiği, 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi uyarınca lehe yasa değerlendirmesi için dosyanın ancak ilk derece mahkemesine iade edilebileceği, Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenle iade yapılamayacağı, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün değiştirildiği de nazara alındığında, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 18.06.2019 tarihli ve 2018/1337 Esas, 2019/839 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında hapis ve adlî para cezası yönünden hak ettiğinden daha az ceza verilmesine, suç konusu kaçak eşyanın tasfiyesi ile müsaderesine, istinaf incelemesinden ve temyizden doğan vekâlet ücretlerine ayrı ayrı hükmedilmesinin gerekmesi nedenleriyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz istemi; usul ve kanuna aykırı olan hükmün bozulması talebin ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Olay tarihinde kolluk görevlilerince sanığın cadde üzerinde elinde siyah poşet ile seyir halinde olduğu görülerek yanına gidilerek yapılan kontrolde toplam 409 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3/18- son maddesi yollaması ile aynı Kanun'un 3/5-10 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

3.Sanık; olay günü Çaldıran mahallesinde tanımadığı birinin yanına gelerek bir poşet verip düğüne götürmesini istediğini, tam götüreceği esnada kolluk görevlilerinin yakaladığını, poşette ne olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

4.İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın elindeki poşetle ilgili olarak ilgili Hâkim veya Cumhuriyet savcısı veya kolluk amirinin yazılı emri bulunmaması nedeniyle sanığın kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğu yönünde delil elde edilemediğinden beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

5.İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ... İdaresi vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamada. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, olay mahallinde devriye görevi yapan kolluk görevlilerince durumundan şüphelenilen sanığın elindeki poşette ne olduğunun sorulması üzerine kaçak sigara olduğunu beyan ederek 3 farklı markada toplam 409 paket sigarayı teslim etmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2016/10-57 Esas ve 2016/374 Karar sayılı ve 2016/65 Esas sayılı kararları ile Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 2016/19891 Esas, 2017/774 Karar sayılı kararı, sanığın savunmasının hayatın olağan akışına uygun bulunmaması ve yakalanan sigara miktarı ile tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında, sanığın savunmalarına itibar edilmeyerek sanığın ticari amaçlı olarak kaçak ve bandrolsüz sigara bulundurmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği şeklindeki gerekçe ile İlk Derece Mahkemesinin sanığın beraatine ilişkin hüküm yerinde görülmemiş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

6.Suç tarihinde ticari miktarda kaçak sigara ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 7.Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle;

10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği,

yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de Bölge Adliye Mahkemesine ait bulunması zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde (7) numaralı bentte açıklanan nedenle katılan ... İdaresi vekili ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 18.06.2019 tarihli ve 2018/1337 Esas, 2019/839 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,