KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2023/1308 E., 2024/3034 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2024
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/237 E., 2022/509 K.
- Şikayetçi
- Gümrük İdaresi
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Zamanaşımı nedeniyle düşme, eşya müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; beraat kararı verilmesi gerektiği sebebi ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
1.Suça sürüklenen çocuğun eyleminin, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasında yer alan suçu oluşturduğu, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun
(5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 7 yıl 6 aylık olağan ve 10 yıl 15 aylık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu anlaşılmıştır.
2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan 18.02.2021 tarihli mahkûmiyet kararından itibaren 7 yıl 6 aylık olağan ve suç tarihinden itibaren ise 10 yıl 15 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin hüküm tarihinde gerçekleşmediği gözetilerek yargılamaya devamla hüküm tesisi yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi,
3.Kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmesi sırasında delalet maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/1308, K. 2024/3034, 21 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama