Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/13157 K.2025/4808

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz edilmiş ise de, Mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek taraflar yanıltıldığından, sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın istikrarlı olarak aşamalarda tespit edilen savunmalarında, iş yerini yeni kiraladığını, temizlik ve tadilat işlemleri sırasında yapılan aramada suça konu ürünlerin ele geçtiğini, henüz ticari bir faaliyete başlamadığını, ürünlerin kendisine ait olmadığını, eski kiracıdan kalan ürünler olduğunu beyan etmesi,

tanık olarak ifadesi alınan iş yerini kiraya veren ...' in beyanlarında ise eski kiracıların da tekstil işi yaptığını, iş yerini daha sonra sanığa kiraladığını, kira sözleşmesinin düzenlenmesinden önce sanık tarafından iş yerinde temizlik ve tadilat çalışması yapıldığını beyan etmesi karşısında, sanık savunmasının aksine, ele geçen dört adet ürünün satışa arz edildiği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinin anlaşılması karşısında, sanığın müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.