Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/1328 K.2023/10116

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, 28.09.2010 tarihinde sanığın elinde bulunan poşet içerisinde toplam 5 adet kaçak cep telefonu ele geçirilmiştir.

2.Suça konu cep telefonlarının kayıt dışı olduğuna dair Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun 04.11.2010 tarihli yazısı dava dosyasında mevcuttur.

3.Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sonuç olarak hapisten çevrili 2.000,00 TL adlî para cezası ile 1 gün karşılığı 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 12 yıl ve suç tarihinin de 28.09.2010 olduğu,

zamanaşımı süresini durduran herhangi bir işlem olmaksızın, sanık hakkındaki istinaf başvurusunun incelendiği tarih itibarıyla suçun tabi olduğu olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği düşmesine,

dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince; ilk derece mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın bu şekilde düzletilmesi suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

II.GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereği belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımının, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği suçun işlendiği 28.09.2010 tarihinden itibaren 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5 inci Ceza Dairesinin hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, zamanaşımı nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2022/589 Esas, 2022/2266 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.

( Karşı Düşünce)

Sanık ... hakkında, 5607 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün, katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı "temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına" ilişkin kararı yerinde değildir.Şöyle ki;

Bölge Adliye Mahkemelerince verilip temyiz edilen kararlarla ilgili temyiz incelemesi yapan Yargıtay Ceza Dairelerinin verebilecekleri kararlar 5271 sayılı CMK.nun 302 ve 303. maddelerinde gösterilmiştir.Kanunun 302. maddesinde "temyiz isteminin esastan reddi" ile "bozma",

303. maddesinde ise "hukuka aykırılığın düzeltilmesi" verilebilecek kararlar olarak sayılmıştır.Bu iki maddede de "temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması" diye bir tabir kullanılmamıştır.Kaldı ki 5271 sayılı CMK.ndaki temyiz incelemesi mantığına da "onama" tabiri uygun değildir.CMK.nda kural olarak temyiz nedenleriyle bağlılık esastır.CMK.nun 289. maddesinde sayılın hukuka kesin aykırılık halleri dışında, yine Kanunun 301. maddesi uyarınca Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlarda temyiz incelemesi yapabilecektir.Temyize tabi kararda,

hukuka kesin ayrılık dışında temyiz başvurusunda belirtilmeyen aykırılıklar olsa bile bozmaya konu edilemeyeceğinden, Kanun Koyucu bilinçli olarak denetime tabi "kararın onanması" tabirine de yer vermemiştir.Bu anlatılanlar nedeniyle "TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ" yerine "TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASI" yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.21.11.2023