Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/13553 K.2025/9146

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1. 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulanmasının olanaklı hale geldiği ve sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarın sanık tarafından kovuşturma evresinde ödenmesi halinde 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca cezasında yarı oranında indirim yapılacağının ihtar edilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın cezasında üçte bir oranda indirim yapılacağı ihtar edilerek indirim oranında yanıltılması,

2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın iadesi sonrası sanık hakkında tensip yapılması unutulması neticesinde, sonradan yapılan tensiple ayrı bir esasa kaydedildiği anlaşılmakla, Dairemizde aynı gün incelenerek bozulmasına karar verilen Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/75 Esas sayılı dosyası ile birleştirilerek hüküm tesisi yerine ayrı ayrı yapılan yargılama sonucu hüküm tesisi ,

3. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 15.11.2014 yerine 16.11.2014 olarak gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.