Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14070 K.2025/10885

Yerel Mahkemece verilen kararın, sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 31.10.2012 tarihli ve 2011/777 Esas, 2012/1819 Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere; bozmanın sirayetinin, hükmü temyiz etmeyenlerin veya temyiz isteği reddedilenlerin, temyiz edenlerden daha ağır bir ceza ile cezalandırılmaları adaletsizliğini gidermek amacıyla 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 325. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 306. maddelerinde düzenlendiği,

bu suretle hükmü temyiz edenler lehine oluşacak durumdan temyiz etmeyenlerin de yararlandırıldığı ancak bozmanın sirayetinde yerel mahkeme hükmünün, temyize gelmeyen sanık ... yönünden bozulmadığı, anılan maddeler uyarınca sanığın bozma kararının sonucundan yararlandırıldığı ve lehe bozmadan yararlanan sanığın, bozmadan sonra yeniden kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek.

İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.04.2015 tarihli ve 2014/1237 Esas ve 2015/595 Karar sayılı ilâmı ile verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin kararı temyiz etmeyen ancak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin (Kapatılan) 02.12.2020 tarihli ve 2019/23482 Esas, 2020/17631 Karar sayılı ilâmı ile diğer sanık ...