Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14162 K.2025/6472

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bozma

Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2017 tarihli beraat kararının katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Adana Bölge Adliyesi Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından verilen mahkûmiyet kararının sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyizi sonrasında, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 09.11.2021 tarihli kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci

Adana Bölge Adliyesi Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 05.10.2022 tarihli ve 2021/2608 Esas, 2022/2167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan

neticeten hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan 20,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine, kaçak eşyalanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiin temyiz istemi; beraat kararı verilmesi gerektiği ve ayrıca zararı gideren sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiği sebepleri ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmadığı anlaşılan ve savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul ettiğini beyan eden sanığın, dosyada mevcut KEMT varakası uyarınca kurum zararı olan vergiler toplamını ödediğine ilişkin 04.10.2022 tarihli makbuzun, sanık müdafiin 04.10.2022 havale tarihli dilekçesi ekinde dosyaya ibraz edildiği anlaşılmakla, ödeme hususu araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine, hüküm fıkrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususu tartışılmadan karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,