Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14210 K.2023/7174

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.2019 tarihli ve 2018/514 Esas, 2019/120 Karar sayılı kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan neticeten 2 yıl 6 ... hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, dava konusu eşyanın müsaderesine ve nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2019/1850 Esas,

2020/525 Karar sayılı kararı ile sanık ve katılan Gümrük İdaresi vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereği dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararının kaldırılması ile sanığın kaçakçılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraatine, nakil aracını iadesine, bu şekilde hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3.Anılan kararın katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2021/27371 Esas, 2022/6658 Karar sayılı kararı ile ''Ele geçen içkilerin miktar itibarıyla ticari mahiyette olması nedeniyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken beraatine karar verildiği'' gerekçesiyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4.... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2019/1850 Esas, 2020/525 Karar sayılı kararı ile sanığın kaçakçılık suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraatine, dava konusu kaçak eşyanın müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği; tüm deliller incelendiğinde sanığın kaçakçılık suçunu işlediği anlaşılabilecek olduğu halde hukuka aykırı biçimde sanığın beraatine karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay tarihinde kolluk görevlilerince sanığın idaresinde olup, park halinde bulunan 46 E .... plaka sayılı otomobilden yoğun alkol kokusu geldiğinin anlaşılması üzerine, önleme araması kararı ile araçta yapılan aramada; aracın bagajında 27 adet 70 cl'lik votka cinsi kaçak içki ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanığın aşamalardaki savunmalarında; dava konusu içkileri içmek için aldığını beyan ederek atılı kaçakçılık suçunu inkar ettiği belirlenmiştir.

3.İlk derece mahkemesi tarafından, ele geçen kaçak içkiler miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırının üzerinde kabul edilerek, sanığın savunmasına itibar edilmemiş ve atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği kanaatine varılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Dairemiz tarafından bozulan 28.02.2020 tarihli karar ve temyiz incelemesine konu 28.09.2022 tarihli kararda ise ele geçen kaçak içkilerin miktar itibarıyla ticari mahiyette olmadığı, dolayısıyla sanığın savunmasının aksine mahkûmiyetini gerektirir mahiyette delil bulunmadığı gerekçesiyle ilk derece mahkemesinin suçun sübutuna ilişkin kabulü yerinde görülmemiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıktan ele geçen kaçak içkilerin toplamının 18.9 litre olması ve bu miktarın Dairemizce kişisel kullanım sınırı kabul edilen 20 litrelik miktarı geçmemesi, dosya kapsamında sanığın savunmasının

aksine dava konusu içkileri ticari amaçla bulundurduğuna dair başkaca delil de bulunmaması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/1635 Esas, 2022/3278 Karar sayılı kararında katılan Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,