Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14270 K.2025/5104

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.05.2019 tarihli ve 2018/404 Esas, 2019/270 Karar sayılı kararı ile sanığın 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 160/1. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, bankanın uğradığı zarar miktarı olan 367.691,46 TL'nin sanıktan tahsiline ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 20.02.2020 tarihli ve 2019/5281 Esas, 2020/935 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Sanığın Temyiz İstemi Psikolojisinin bozuk olduğuna ve akli dengesinin yerinde olmadığına dair beyanı göz önüne alınmadan eksik inceleme ile usul ve kanuna aykırı verilen hükmün bozulmasına ilişkindir.

2.Sanık Müdafiin Temyiz İstemi Müvekkilinin samimi beyanlarda bulunarak, ağır iş yükü ve psikolojik nedenlerden dolayı söz konusu suçu işlediğini ikrar ettiğine, ancak bankada yaşadığı mobbing ve psikolojik durumlar araştırılmadan eksik incelemeyle hukuka aykırı verilen karar bozularak beraat kararı verilmesine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanığın savunmalarında "psikolojik sıkıntılar" yaşadığını belirtmesinin haricinde 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında bir akıl hastalığına düçar olduğuna dair herhangi bir beyanının bulunmadığı, bu konuya dair herhangi bir belge sunmadığı ve Mahkemece de 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamında bir hal ve tavrı gözlemlenmediği, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararında sanık ve müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, 25.117,00 TL nispi temyiz onama harcının sanıktan tahsiline,