Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14445 K.2024/3518

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, mahkemece gümrük zararı olarak bildirilen 2.301,98 TL'yi valilik veznesine yatırdığına ancak veznedeki memurun hatası sonucu yatırdığı paranın vekâlet ücreti olarak göründüğüne, hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmadan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri tartışılmadan hüküm kurulmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın idaresinde ... plaka sayılı aracın kasasındaki tank içinde toplam 1.000 litre marker seviyesi geçersiz gümrük kaçağı akaryakıt ele geçirilmiş olup, sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü

maddesinin onbirinci fıkrası gereğince cezalandırılmalası istemiyle kamu davası açılmıştır.

Ele geçirilen akaryakıt hakkında kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının bulunduğu, akaryakıtın gümrüklenmiş değerinin Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu görülmüştür.

Sanık savunmasında, ele geçen akaryakıtın gümrük kaçağı olduğunu bildiğini ancak kendi aracında kullanmak için aldığını beyan etmiştir.

Dairemizin bozma ilâmlarının gereğinin yerine getirildiği görülmüştür.

Temyiz aşamasında dosyaya sunulan makbuzların incelenmesinde, sanık tarafından 28.04.2023 tarihinde vergi dairesine 2.301,98 TL 03.05.2023 tarihinde 4.603.96 TL maliye veznesine yatırıldığı anlaşılmıştır.

Olayın oluş şekline ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın aşağıda belirtilen hususlar dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

1.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasına, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72 nci maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilerek, kurum zararını gideren ve adli sicil kaydına göre engel hali de bulunmayan sanık hakkında, kurum zararını gidermediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 231 inci uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2.1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği cezada kazanılmış hak nedeniyle hükmolunan 6.000,00 TL adlî para cezanın, yalnızca sanık tarafından temyiz edilen evvelki hükümde verilen 4.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın neticeten 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,