Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/1455 K.2023/2298

Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/246 Esas, 2021/606 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmette tekasülle harp malzemesinin mühimce hasarına sebebiyet vermek suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 137 nci maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca yirmi beş gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 09.11.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.11.2022 tarihli ve 94660652-105-45-1598-2022-Kyb sayılı evrakı

ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KYB-2022/146597 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2023 tarihli ve KYB-2022/146597 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamında bulunan sanığa ait adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesinde yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki hüküm uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Sanığın, yargılama konusu eylemi için 1632 sayılı Kanun’un 137 nci maddesinde “...üç seneye kadar hapsolunur” denilerek verilecek cezanın üst sınırı belirlenmekle birlikte uygulanacak alt sınır mahkemenin takdir yetkisine bırakılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklinde düzenlenmiştir.

3.5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasında; "Kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; a)Adlî para cezasına,

b)Mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle, tamamen giderilmesine,

c)En az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkanı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmeye,

d)Mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, belirli yerlere gitmekten veya belirli etkinlikleri yapmaktan yasaklanmaya,

e)Sağladığı hak ve yetkiler kötüye kullanılmak suretiyle veya gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranılarak suç işlenmiş olması durumunda; mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle, ilgili ehliyet ve ruhsat belgelerinin geri alınmasına, belli bir meslek ve sanatı yapmaktan yasaklanmaya,

f)Mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya, şeklindeki seçenek yaptırımlara çevrilebileceği hüküm altına alınmıştır.

4.Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hizmette tekasülle harp malzemesinin mühimce hasarına sebebiyet vermek suçundan, 1632 sayılı Kanun’un 137 nci maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi talep edilen sanık hakkında yargılama konusu suç için Kanun’da öngörülen cezanın alt sınırı dikkate alınarak, açıklanan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/246 Esas, 2021/606 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, hükmün 3. maddesinden sonra gelmek üzere Sanığa hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki amir hükme göre, aynı Kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince adlî para cezasına çevrilerek,

5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 TL'den sanığın neticeten 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına bendinin eklenip, bozmanın sonucuna göre talepte yer almamakla birlikte talep içinde mündemiç bulunan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluğuna ve 50 nci, 51 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddelerinin uygulanmamasına ilişkin fıkraların hükümden çıkartılmasına ve diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,