Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14641 K.2024/5140

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlediğini gösterir cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak ve kesin delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Katılan vekilinin, sanığın işlettiği ... isimli iş yerinde, katılan adına tescilli markaları taşıyan taklit ürünler satıldığı yönündeki şikâyeti üzerine alınan arama kararına istinaden sanığın iş yerinde yapılan aramada, raflarda ... ibareli 3 adet 12'li uzun kuruboya ve 300 adet kurşun kalem olmak üzere toplam 336 adet ürün ele geçirilmiş ve sanığın 6769 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık aşamalardaki savunmalarında; kendisinin aynı zamanda ... başkanı olduğunu, kendilerinin korsanla mücadele ettiğini, taklit ürün satmalarının söz konusu olmadığını, faturaları dosyaya sunduğunu, iş yerini sonradan devraldıklarını beyan etmiştir.

Yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen raporda, orjinal ürünler ile sanığın iş yerinde ele geçen ürün resimlerine yer verilmekle birlikte, gerçekte bir karşılaştırma yapılmadan, genel olarak taklit ürünlerle ilgili değerlendirmeler yapıldığı ve neticede katılanın marka hakkının ihlal edildiği yönünde görüş bildirildiği görülmüştür.

İlk Derece Mahkemesi tarafından, ele geçirilen ürün miktarı gözetilerek, cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak ve kesin delil bulunmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat verilmiş, katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, duruşma açılarak, soruşturma aşamasında alınan bilirkişi raporu hükme esas alınarak, suçun sübuta erdiği kabul edilmiş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

1.Dosyanın tetkikinde, hükme esas alınan 05.12.2017 tarihli bilirkişi raporunda, orjinal ürünler ile sanığın iş yerinde ele geçen ürün resimlerine yer verildiği, ancak, gerçek anlamda bir karşılaştırma yapılıp, neden sanığın iş yerinde ele geçen ürünlerin taklit olduğu kanısına ulaşıldığı denetime elverişli bir şekilde ortaya konmadan, yalnızca taklit ürünlerle ilgili genel ifadeler kullanılarak değerlendirme yapıldığı, hatta suça konu ürünlerin kalem olduğu da gözardı edilerek,

taklit ürünlerde marka logosunun dikildiği şeklinde somut olayla uyumlu olmayan ifadelerin kullanıldığı anlaşılmakla, dosyanın konusunda uzman bir bilirkişiye tevdii ile sanığın iş yerinde ele geçen suça konu ürünlerin taklit olup olmadığı hususunda yeniden ve denetime elverişli şekilde rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanık hakkında belirlenen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

3.Suça konu eşyanın müsaderesine karar verilirken uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi yerine 54/1. maddesi olarak gösterilmesi kanuna aykırı görülmüştür.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 29.11.2021 tarihli ve 2020/2659 Esas, 2021/2581 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,