Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14709 K.2024/11692

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehine olan 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 3/5, 3/10. ve 3/23. maddeleri uyarınca cezanın belirlenmesi yerine doğrudan 6445 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ve 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddeleri gereği hüküm kurularak karma uygulama yapılması hukuka aykırı bulunmuştur.