Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14775 K.2023/11421

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Pervari Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2014 tarihli ve 2014/37 Esas, 2014/72 Karar sayılı kararı ile temyiz dışı sanık İrfan Sarıca hakkında beraat, sanık ... hakkında ise (kaçakçılık) suçundan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52, 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ... hapis cezası ve 40.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, eşya ve nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

2.Pervari Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2014 tarihli ve 2014/37 Esas, 2014/72 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... ve katılan ... İdaresi vekili temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 17.02.2022 tarihli 2021/10047 Esas, 2022/2930 Karar sayılı kararı ile;

"...I-Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmü ile suçta kullanılan nakil vasıtası hakkında kurulan hükümle sınırlı olduğu kabul edilerek anılan hükümlere hasren yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18-son maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de,

1-Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Doğrudan verilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında TCK'nun 52/2. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 52. maddesine atıf yapılmak suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Suça konu kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilirken delalet maddesinin gösterilmemesi,

4-... varakasının temin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,..." nedenleriyle bozma kararı verilmiştir.

3.Pervari Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2022/96 Esas, 2022/149 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında (kaçakçılık) suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 62, 52, 53 ve 54 üncü maddeleri uyarınca verilen 3 yıl 4 ... hapis ve 6.600.000 TL adlî para cezasının adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına eşya müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; kurum lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmemesi ile sınırlı olarak hükmün bozulmasına ilişkindir.

Sanığın temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine, atılı suçun zamanaşımına uğradığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesine ve re'sen gözetilecek nedenler ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü temyiz dışı sanık ... sevk ve idaresinde yanında diğer sanık ..., ..., ... ve ... isimli kişilerin yolcu olarak bulunduğu araçta usulüne uygun yapılan aramada aracın üst bagaj kısmında yolcu olan sanık ...'a ait 1140 karton kaçak ve bandrolsüz sigara ele geçirilmiştir.

2.Sanık savunmalarında suçlamayı ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE

Ele geçen kaçak sigaraların miktar itibarıyla ticari mahiyette olması ve sanığın atılı suça ilişkin ikrarı karşısında sanığın üzerine atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

1.Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun ile sonradan yürürlüğe giren 6545 ve 7242 sayılı Kanun'lar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollamasıyla 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmi üçüncü fıkraları ile 5 inci maddesinin ikinci fıkrası somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası nazara alınarak sonucuna göre uygulama yapılıp lehe kanunun belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma

aşamasında sanığa yapılan ödeme ihtaratında kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar paranın ... Hazinesine ödenmesi hâlinde cezada yapılacak indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve ödemediğinden bahisle hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması, hukuka aykırı görülmüştür.

3.Kendisini vekille temsil ettiren katılan ... İdaresi lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre maktu vekâlet ücreti takdir edilmesi gerekirken, ilk hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi üzerinden yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Pervari Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2022/96 Esas, 2022/149 Karar sayılı kararına yönelik sanık ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,