Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14786 K.2025/15290

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanığın imzasını taşıyan suç tutanağında sanığın hızar atölyesinin sahibi olduğunun belirtilmesi, kolluk aşamasında alınan beyanından ve ilk savunmasından sanığın hızar atölyesinin sahibi ve işletmecisi olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın bozma sonrası beyanına itibar edilmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında kazanılmış hakka konu olan cezanın hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan verilen 160,00 TL adli para cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması ve suça konu orman emvali hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 108/4. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hususları dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükümden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına ilişkin 5 numaralı bent çıkartılarak yerine "1412 sayılı Kanun'un 326. maddesinin son fıkrası gereğince sanığın kazanılmış hakkının saklı tutularak,