Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14809 K.2024/8852

Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan, İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.03.2018 tarihli ve 2017/524 Esas, 2018/280 Karar sayılı kararıyla 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b, 73. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51/1 inci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezasının ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına ilişkin hükmün kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi üzerine İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2021/322 Esas, 2021/864 Karar sayılı kararı ile erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin kararın itiraz edilmeksizin 01.03.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-34-21760-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB - 2023/58081 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB - 2023/58081 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4. maddesi ile 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'na ''...(Ek:14/4/2020-7242/4 md.) Ceza ve güvenlik tedbirlerinin infazına ilişkin mahsup,

ceza zamanaşımı ve hükümlünün ölümü hâllerinde verilecek kararlar da dahil olmak üzere hâkim veya mahkeme tarafından verilmesi gerekli kararları almak ve işleri yapmak...'' maddesinin eklenerek değişiklik yapıldığı ve anılan düzenlemenin 7242 sayılı Kanun'un 7. maddesi ile 4675 sayılı İnfaz Hakimliği Kanunu'na "...bu maddeyi ihdas eden Kanunla, İnfaz Hâkimliği Kanunu ve Türk Ceza Kanunu ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda infaz hâkimliğinin kuruluş, görev, yetki ve işleyişine ilişkin yapılan değişiklikler veya infaz hâkimliğine yeni görevler veren düzenlemeler, 01.09.2020 tarihinden itibaren uygulanır.

Bu tarihe kadar; mevcut hükümlerin uygulanmasına devam olunur, infaz hâkimliklerine bu maddeyi ihdas eden Kanunla değişiklik yapmak suretiyle verilen görevler bakımından mahkemelerin mevcut görev ve yetkileri devam eder, belirtilen işler bu mahkemelerce sonuçlandırılır ve bu tarihe kadar yapılan şikâyet,

başvuru ve talepler bakımından infaz hâkimliğinin görevine girdiğinden dolayı yetkisizlik veya görevsizlik kararı verilemez." şeklinde eklenen geçici 2. maddesinden de anlaşılacağı üzere 01/09/2020 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanacağı ve aynen infaz kararının verildiği 15/09/2021 tarihinde söz konusu düzenlemenin uygulanması gerektiği gözetilmeden, mahkemenin görevsizliği yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,