Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14816 K.2023/10389

Sanık ...'un beraatine dair Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2012 tarihli ve 2011/533 Esas, 2012/10 Karar sayılı kararının Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 08.12.2015 tarihli ve 2015/6050 Esas, 2015/8255 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasını takiben, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2019 tarihli ve 2016/22 Esas, 2019/976 Karar sayılı kararının itiraz edilmeden 28.01.2020 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın 05.09.2020 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, Antalya Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 24.06.2022 tarihli ve

2022/262 Esas, 2022/319 Karar sayılı kararı ile hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanunun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58150 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58150 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan eylemine uyan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A-1 maddesinde öngürülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca olağan zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu nazara alındığında, kovuşturma aşamasında zamanaşımının dava dışı sanık Yusuf Güngörmüş'ün mahkûmiyetine karar verildiği 26/01/2012 tarihinde son kez kesilmesi sebebiyle yeniden işlemeye başlayan zamanaşımı süresinin,

sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 28/01/2020 tarihine kadar tamamlandığı anlaşıldığından, davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir...

” yönündeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden talebin KABULÜNE, 2. Antalya Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin 24.06.2022 tarihli ve 2022/262 Esas, 2022/319 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,