Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14859 K.2024/3049

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet,

İNCELEME KONUSU

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

Sanık hakkında 03.06.2013 tarihli mahkûmiyet kararının Dairemizde 09.11.2017 tarihinde incelenerek; Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/176 Esas, 2016/695 Karar sayılı dosyasında temyiz edilmeden kesinleşen mahkûmiyeti yönüyle zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği sebebi ile bozulmasına karar verilmesinden sonra, sanık hakkında Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2018 tarihli ve 2017/903 Esas, 2018/309 Karar sayılı dosyasında, sanığın zincirleme suç hükümleri uyarınca mahkûmiyetine, kesinleşen cezanın mahsup edilerek infazına karar verilmekle, bu kararın 28.06.2018 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunla 5607

sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nda (5607 sayılı Kanun) sanık lehine yapılan değişiklikler nedeniyle duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması neticesinde, Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2021 tarihli ve 2017/903 Esas, 2018/309 Karar sayılı ek kararı ile sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi uyarınca neticeten 1 yıl 6 ay 22 gün erteli hapis ve 60,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, zincirleme suça konu kesinleşen cezanın mahsubuna karar verildiği, anılan kararın sanık müdafii ve katılan vekiline tebliği ile itiraz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli ve 94660652-105-07-27384-2022-KYB sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60865 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60865 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2018 tarihli ve 2017/903 esas, 2018/309 sayılı kararı ile zincirleme suça ilişkin hükümler uygulanarak sonuç cezanın Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/11/2016 tarihli ve 2013/176 esas, 2016/695 sayılı kararı ile verilen cezadan mahsup edilmesine karar verildiği, sanık hakkında 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun uyarınca uyarlama yargılaması yapılarak Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2021 tarihli ek kararı ile mahkumiyetine karar verilmiş olması nedeniyle Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2018 tarihli kararının tüm sonuçları ile ortadan kalktığı,

Bu kapsamda, sanık hakkında yapılan uyarlama yargılamasında Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/903 esas sayılı dosyasına konu 17/09/2012, 25/09/2012 ve 13/02/2013 tarihli aynı neviden eylemler nedeniyle zincirleme suça ilişkin hükümler uygulanarak mahsup işlemi yapılıp yapılmayacağı hususunda da bir değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2021 tarihli ve 2017/903 Esas, 2018/309 Karar sayılı ek kararı ile sanığa verilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırım yapıldıktan sonra belirlenen netice cezadan, daha önce kesinleşen ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca zincirleme suça konu Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2016 tarihli ve 2013/176 Esas, 2016/695 Karar sayılı dosyasında yine zincirleme suç hükümleri uyarınca verilen 2 yıl 1 ay hapis ve 2.500,00 TL adlî para cezasının mahsubuna karar verildiği anlaşılmış olup Kanun Yararına Bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki

koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, 21.03.2024 tarihinde karar verildi.