Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/14960 K.2024/2470

Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanunu'na muhalefet

İNCELEME KONUSU KARAR

Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararın kanun yararına bozulması

4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun’a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan sanık ...'ün, anılan Kanun'un 8/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2014 tarihli ve 2013/84 Esas, 2014/185 Karar sayılı kararının Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 14.09.2020 tarihli ve 2016/10286 Esas,

2020/12348 Karar sayılı ilâmı ile 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu (5607 sayılı Kanun) uyarınca sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına müteakip, Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/1212 Esas, 2022/475 Karar sayılı kararı ile yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/22-son,

5237 sayılı Kanun’un 62/1 ve 52/2. maddeleri

uyarınca 10 ay hapis ve 20,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezasını anılan Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 94660652-105-48-3348-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB - 2023/62000 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB- 2023/62000 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre; sanığa yüklenen kaçakçılık suçundan eylemine uyan 5607 sayılı Kanun'un 3/5. maddesinde öngürülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca asli zamanaşımı süresinin 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 12 yıl olduğu cihetle,

Müsnet suçtan sanığın mahkumiyetine dair Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2014 tarihli kararının bozulmasına ilişkin Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 14.09.2020 tarihli ilamından önce sanığın 11.10.2013 tarihinde sorgusu yapılarak zamanaşımı süresinin kesildiği, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin sorgu tarihinden itibaren yeniden işlemeye başladığı, bu tarihten sonra hüküm tarihine kadar dava zamaşımı süresini kesen başkaca bir işlemin bulunmadığı,

Bu haliyle, olağan zamanaşımı süresinin sanığın 11.10.2013 olan sorgu tarihi ile hükmün verildiği 21.04.2022 tarihi arasında 11.10.2021 tarihinde gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/3. madde ve fıkraları gereğince davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB - 2023/62000 sayılı Tebliğnamesinde sanığın üzerine atılı eylemin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası kapsamında bulunduğu ve zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı tarih ile bozma üzerine verilen 21.04.2022 tarihli mahkûmiyet tarihine kadar asli 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğundan bahsedilmiş ise de;

eylemin suç tarihi, ele geçen eşyanın niteliği ve suçun işleniş biçimine göre suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 4733 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası kapsamında bulunduğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlemin 01.04.2014 tarihli bozulan mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten bozma üzerine verilen 21.04.2022 tarihli mahkûmiyet tarihine kadar asli 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki asli zamanaşımı süresinin hükümden önce dolmuş olduğuna ilişkin kanun yararına bozma talebi yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/1212 Esas, 2022/475 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; bozma gereği 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE, dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine, yargılama giderinin kamu üzerinde bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,