Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/15286 K.2024/4905

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; araç müsaderesine ilişkindir.

2.Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; suç işleme kastının olmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde arama kararına istinaden otobüs terminalinde yapılan kontrollerde suça sürüklenen çocuğa ait çantadan 9472 adet kaçak tıbbi ilaç ele geçirilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk savunmalarında; kaçak eşyanın kendisine ait olduğunu, satmak amacıyla bulundurduğunu beyan etmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2016 tarihli ve 2016/235 Esas, 2016/470 Karar sayılı kararıyla mahkûmiyet hükmü kurulduğu, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2021 tarihli ve 7-2016/206237 sayılı iade yazısı ile dosyanın yeni esasla ele alınarak 10.11.2022 tarihli inceleme konusu hükmün kuruduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile ikinci fıkrası gereği 5 yıl 4 aylık olağan,

aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 67 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 01.04.2016 tarihinden inceleme konusu hükmün kurulduğu tarihe kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR