Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/15292 K.2025/11135

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Borçka Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2022 tarihli ve 2020/293 Esas, 2022/42 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bakaya kalmak suçundan, uygulanan kanun ve maddesi gösterilmeksizin temel ceza belirlenerek; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62/1 ve 53... . maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/393 Esas, 2022/201 Karar sayılı kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine; sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi

uyarınca beraatine ve 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık müdafiin temyiz istemi; beraat eden sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki usul ve işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanığın İlk Derece yargılamasında müdafiisinin bulunmadığı, 31.01.2021 tarihli istinafa konu gerekçeli kararın sanığa usulüne uygun olarak tefhim edildiği, aynı kararın sanık tarafından istinaf edilmesinden sonra 13.06.2022 tarihinde sanık müdafiinin vekâletname sunduğu ve Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmaksızın karar verdiği göz önüne alındığında; sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,