Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/15321 K.2025/3808

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.Sanık hakkında hükmedilen cezadan daha önce kesinleşen cezanın mahsubu ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Katılan vekili tarafından sunulan ürünün katılana iadesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 6. paragrafında yer alan "...... MAHSUBU ile sanık hakkında verilen cezanın SONUÇ OLARAK 2 AY 15 GÜN HAPİS ve 20,00 TL ADLİ PARA CEZASI ÜZERİNDEN İNFAZINA, ....." ibaresi çıkarılarak yerine "..... mahsubuna" ibaresinin eklenmesi ve