Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/15442 K.2025/14607

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/974 Esas, 2022/1746 Karar sayılı kararının sanık ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34/2, 231/2, 232/6 ve 291. maddesinin (1). ve (2). fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin zorunlu olduğunun belirtilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 294/1. maddesinde, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır'',

aynı Kanun'un "Temyiz gerekçesi" başlığını taşıyan ve karar tarihinde yürürlükte olan 295/1. maddesinde ise. "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir'' şeklindeki düzenlemeler karşısında;

12.10.2022 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz eden sanığa, karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin tebliğden itibaren (7) gün içerisinde verilmesi gerektiğinin bildirilmediği gibi bu hususun gerekçeli kararın tebliğine ilişkin meşruhatlı tebligat ile de ihtar edilmediği,