Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/15648 K.2024/6089

Sanık ... hakkında Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2011 tarihli ve 2010/430 Esas, 2011/668 Karar sayılı kararı ile 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun’un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu kararın Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 05.05.2015 tarihli ve 2014/2816 Esas, 2015/15706 Karar sayılı ilâmı ile bozulduğu,

bozma sonrası Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2015 tarihli ve 2015/944 Esas, 2015/1109 Karar sayılı kararı ile 4733 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 51 inci ve 52 nci maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, söz konusu kararın Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15.12.2020 tarihli, 2018/9223 Esas, 2020/18571 Karar sayılı ilâmı ile bozulduğu,

bozma sonrası Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli ve 2021/129 Esas, 2022/625 Karar sayılı kararı ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 51 inci ve 52 nci maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 3 ay hapis ve 740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 13.05.2023 tarihli kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/64748 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.07.2023 tarihli ve KYB-2023/64748 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın yargılama konusu eylemi için, 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin beşinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66. maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği "8 yıllık olağan" ve "12 yıllık olağanüstü zamanaşımı" süresinin öngörüldüğü nazara alındığında; sanığın ilk kez mahkumiyetine ilişkin Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2011 tarihli kararının verilmesi ile zamanaşımının kesilerek yeniden işlemeye başladığı,

bu tarihten karar tarihi olan 26/04/2022 tarihine kadar zamanaşımını kesen başkaca bir sebep bulunmadığı ve bu tarihe kadar geçen sürede olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu ve zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasında zamanaşımını kesen sebeplerin sayıldığı, ilgili fıkranın (d) bendinde "Sanıklardan bir kısmı hakkında da olsa mahkûmiyet kararı verilmesi, Halinde dava zamanaşımı kesilir" şeklinde düzenlemeye yer verildiği, anılan madde uyarınca, sanık hakkında 11.06.2010 tarihli eylemi nedeniyle 12.10.2011, 30.11.2015 ve 26.04.2022 tarihlerinde mahkûmiyet kararları verildiği dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde düzenlenen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin, suç tarihinden itibaren de yine aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin karar tarihinde dolmadığı anlaşılmıştır.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,