Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/15951 K.2025/9771

Yapılan ön inceleme neticesinde; bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, son olarak Dairemizin 23.11.2021 tarihli ve 2021/22261 E., 2021/15247 K. sayılı bozma kararını müteakip, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2021/2503 E., 2022/2627 K. sayılı kararı ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5, 3/22. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 52/2, 53. maddeleri uyarınca neticeten hapisten çevrili 2.000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemleri, arama işleminin hukuka aykırı olduğuna, hukuka aykırı ele geçirilen delilin hükme esas alınamayacağına, sanığın aleyhine delil bulunmadığına ve re’sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2021/2503 E., 2022/2627 K. sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,