Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/16008 K.2025/11865

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında basit yargılama hükümlerinin uygulanması suretiyle verilen 22.02.2022 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yapılan itiraz üzerine yargılamaya genel hükümlere göre devam edilmesi neticesinde verilen 11.10.2022 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazın da merci tarafından kabul edildiği anlaşılmış olup, anılan her iki kararın da zamanaşımı sürelerini kestiği ya da durdurduğundan bahsedilemeyeceği anlaşılarak yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın tür ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun'un 67/2-d bendi gereği zamanaşımını kesen son işlem olan, sanığın savunmasının alındığı 26.05.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e bendinde öngörülen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.