Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/16191 K.2023/10354

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kozan Sulh Ceza Mahkemesinin 27.02.2009 tarihli ve 2008/457 Esas, 2009/199 Karar sayılı kararıyla sanığın 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Anılan kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin, 20.06.2011 tarihli

ve 2010/13650 Esas, 2011/8661 Karar sayılı ilâmıyla; bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilmemesi, köy muhtar ve ihtiyar heyetinin dinlenmemesi, eksik vekâlet ücreti tayini ve ağaçlandırma gideri talebinin reddine karar verilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilnmiştir.

3.Kozan 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.01.2014 tarihli ve 2013/96 Esas, 2014/10 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, suça konu yerdeki ev, tel çit, meyve ağaçlarının müsaderesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4.Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli ve 2020/22 Esas, 2020/197 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hükmün açıklanmasıyla 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 52 üncü maddeleri uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; suç kastının bulunmadığına, dava konusu evi kayınpederinin verdiğine, suça konu yerin orman olduğunu bilmediğine ve eksik araştırma yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.03.06.2008 tarihinde ihbar üzerine yapılan incelemede 5785 m2 lik alan içine 156 m2 lik ev yapıldığı ve temyiz dışı sanık ... ve ailesinin bu evde yaşadığı tespit edilmiştir.

2.Sanık savunmalarında, tutanağa konu evi kendisinin yaptırdığını, eşi ...'nun katkısının olmadığını, suç kastının bulunmadığını beyan etmiştir.

3.Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen 25.02.2009 tarihli raporda suça konu yerin orman sayılan yerlerden olduğu, orman sayılan yerde betonarme ev, meyve ağaçları ve tel çit bulunduğu tespit edilmiştir. Fen bilirkişisi raporunda işgale konu alanın tescil harici çalılık alan olduğu yönünde görüş bildirilmiştir. Bozma ilâmı sonrası yeniden yapılan keşif neticesinde hazırlanan orman bilirkişisi raporunda suça konu yerin orman sayılan yerlerden olduğu, kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığı tespit edilmiştir.

4.Köy muhtarı tanığın beyanları dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, aşağıda yer alan hukuka aykırılıklar dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı Kararı ile 17.10.2019

tarih ve 7188 sayılı Kanun' un 23 üncü maddesi ile yeniden düzenlenen ve 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde hüküm altına alınan seri yargılama usulüne ilişkin aynı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış ibaresinin seri muhâkeme usulü yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği de dikkate alınmak suretiyle, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddeleri uyarınca dosyanın seri yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2.Müsadere talebi hususunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kozan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.10.2020 tarihli ve 2020/22 Esas, 2020/197 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,