Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/1625 K.2025/1020

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.Mahkemece sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilâmın kesinleşme tarihinin 04.12.2014 olduğu, ancak temyize konu iş bu dosyanın suç tarihinin 07.11.2014 olması nedeniyle söz

konusu ilâmın tekerrüre esas alınamayacağı, buna karşın sanığın adlî sicil kaydı incelendiğinde tekerrüre esas olan İzmir 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 06.06.2011 tarihli ve 2009/619 Esas, 2011/193 Karar sayılı dosyasının kesinleşme tarihinin 18.11.2013, yerine getirme tarihinin ise 09.12.2014 olduğu anlaşılmakla, söz konusu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Yapılan yargılama giderlerinin ''sanıklardan eşit oranda alınmasına'' karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, sanık ... ve sanık ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği;

hükmün sanık ... hakkında uygulanan tekerrüre ilişkin bendi tümüyle çıkarılarak yerine "Sanık ...'ın adli sicil kaydında tekerrüre esas olan İzmir 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 06.06.2011 tarihli ve 2009/619 Esas, 2011/193 Karar sayılı kararıyla 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına dair kararın 18.11.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın 07.11.2014 tarihinde yüklenen suçu işlemiş olduğu ve bu haliyle tekerrüre esas teşkil ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58/6 maddesi uyarınca sanığın hapis cezasını mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,