Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/16279 K.2025/3394

2.Sanık hakkında 10.10.2013 suç tarihli eylem nedeniyle beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEMYİZ EDENLER

Katılan vekili, sanık müdafi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Kısmî onama, kısmî bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. 10.10.2013 Suç Tarihli Eylem Nedeniyle Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz İstemi Yönünden; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık

görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

II. 02.05.2013 Suç Tarihli Eylem Nedeniyle Kurulan Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İstemi Yönünden; Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanığın gümrük vergileri nedeniyle oluşan kamu zararı miktarı olan 223,00 TL'yi 24.06.2014 tarihinde ödeyerek buna ilişkin dekont sunduğu anlaşılmasına rağmen, yakalama ile savunmasının alındığı 22.12.2022 tarihli duruşmada sanığa okunan yakalama evrakında sanığa gümrüklenmiş değer toplamının tamamının iki katı ihtar edilerek ödemesi için "tebliğ tarihinden itibaren 1 ay" süre verilmek suretiyle, sanığın ödemesi gereken tutar ve ödeme yapabileceği süre hususunda yanıltıldığı gözetilerek,

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi kapsamında sanığın daha önce ödediği gümrük vergisi miktarının gümrüklenmiş değer toplamından mahsup edilerek ihtaratta bulunulması ve "hüküm verilinceye kadar" ödeme yapabileceği bildirilerek etkin pişmanlık hükümlerinin yeniden değerlendirilmesinin gerekmesi,

2.Sanığın suç tarihindeki adlî sicil kaydına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına objektif koşullar bakımından engel halinin bulunmadığı, sanığın 24.06.2014 tarihli banka dekontu ile suça konu kaçak eşyanın gümrük vergisini ödediğini belgelendirdiği, böylece ortada giderilmesi gereken bir kamu zararı kalmadığı halde, subjektif şarta ilişkin de bir değerlendirme yapılmadan sanık hakkında kamu zararını gidermediğine ilişkin yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre ise; 3.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı tarihte yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği dikkate alınmadan pek hafiflik nedeniyle indirim yapılırken 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine atıf yapılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.