Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/163 K.2023/5716

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2014 tarihli ve 2014/134 Esas, 2014/284 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve aynı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına, kaçak eşyaların 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

2. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 23.09.2020 tarihli ve 2019/12563 Esas, 2020/11284 Karar sayılı ilâmıyla; 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 61 inci ve 62 nci maddeleriyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 5 inci maddelerinde yapılan değişikliklerin, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmuş sanık lehine olması nedeniyle sair yönleri incelenmeden bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma sonrasında yapılan yargılama uyarınca, Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/308 Esas, 2021/190 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası yollamasıyla beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun' un 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 2 ... hapis ve 15 gün ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 54 üncü maddesi gereğince kaçak eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; olay ile hiç bir alakasının bulunmadığına, tesadüfen orada bulunduğuna, olay yerinde bulunan ...'in, malzemelerin kendisine ait olduğunu kabul ettiğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Cumhuriyet savcısı tarafından verilen yazılı arama kararı uyarınca, sanığın ikametinde yapılan aramada 3400 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçtiği, sanık ile birlikte ... ve ...'un da ikamette hazır bulunduğu anlaşılmıştır.

2. ... ve ... hakkında 5607 sayılı Kanun'a aykırılık nedeni ile soruşturmaya başlanmış ise de Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığının 27.03.2014 tarihli kararı ile anılan şahıslar hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara yönelik itirazın da Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2014 tarihli ve 2914/515 Değişik iş sayılı kararı ile kesin olarak reddine karar verildiği görülmüştür.

3.Sanık, bozma sonrasında alınan savunmalarında sigaraların ... ve ...'a ait olduğunu, evinde misafir olarak bulunduklarını, sigaralar ile ilgisi olmadığını beyan etmiş ise de, bozma öncesinde Mahkemece tespit edilen savunmalarında, sigaraları ucuz bulduğu için aldığını, müşterisini bulursa satacağını, bulamaz ise içeceğini beyan ettiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçen sigaraların niteliği ve miktarı ile aşamalarda tespit edilen sanık savunmaları dikkate alındığında, aşağıda yer alan hukuka aykırılık nedenleri dışındaki sübuta yönelen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak,

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 15.02.2014, iddianame düzenleme tarihinin 29.03.2014 olduğu,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden yapılan kontrolde;

-Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/18 Esas sırasında kayıtlı olup halen derdest olduğu anlaşılan dosyasında suç tarihinin 01.03.2014, iddianame düzenleme tarihinin 24.03.2014 olduğu,

-Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/204 Esas, 2014/414 Karar sırasında kayıtlı olup temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılan dosyasında suç tarihinin 01.03.2014, iddianame düzenleme tarihinin 30.06.2014 olduğu,

Bu dosyadaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanunun 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, derdest dosyanın gerektiğinde birleştirilmesi, kesinleşen dosya yönüyle mahsubun düşünülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre ise; 1.Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/6 oranında yapılan indirim sonrasında neticeten 1 yıl 3 ... hapis ve 20,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 1 yıl 2 ... hapis 15 gün ve 20,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi sureti ile eksik ceza tayin edilmekle birlikte neticeten hükmolunan hapis cezasının miktarı konusunda tereddüt meydana getirilmesi,

2.Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesine karar verilirken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine 54 üncü maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümününde açıklanan nedenlerle Ayvalık 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/308 Esas, 2021/190 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,