Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/16400 K.2023/9215

hazineye irad kaydına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun ( 5607 sayılı Kanun ) 3 üncü maddesinin onuncu fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, sanığa atılı son suçun işlendiği 09.08.2008 tarihinden mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 08.02.2022 tarihine kadar 12 yıllık

olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gözetilerek davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi isabetsiz görülmüştür.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2022 tarihli ve 2020/235 Esas, 2022/252 Karar sayılı kararına yönelik katılan ...

İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE,

nakil vasıtası atların sahibine iadesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Tebliğname’ye aykırı olarak oy çokluğuyla 24.10.2023 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanığın eylemi, suç tarihi itibarıyla 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin birinci fıkrası ve gümrük kapısı dışı eylemi nedeniyle aynı maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen kaçakçılık suçunu oluşturduğu, bu haliyle eylemin zamanaşımı süresinin 15 olağan ve 22 yıl, 6 ... olağanüstü zamanaşımına tabi olduğu, Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve cezanın alt sınırını 2 yıla çıkaran 6455 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onikinci fıkrasının artırım sebebi olarak düzenlendiği dava zamanaşımı yönünden lehe bir düzenleme içermediğinden sayın çoğunluğun suç zamanaşımı yönünden bozma görüşüne katılmıyorum.