Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/16579 K.2023/8230

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2022/936 Esas, 2023/352 Karar sayılı kararı ile sanık ...'nin hapisten çevrili 3.000,00 TL ve doğrudan tayin olunan 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/936 Esas, 2023/352 Karar sayılı ek kararı ile Gümrük İdaresi vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Gümrük İdaresi vekilinin ek karara yönelik temyiz istemi; Gümrük İdaresi'nin suçtan zarar gören olup hükmü temyiz etme hak ve yetkisine sahip olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

III. GEREKÇE

12.04.2023 tarihli asıl karar başlığında sanık ... dışında, hakkındaki beraat kararı Dairemizin 24.05.2022 tarihli ilâmı ile Gümrüğün temyiz isteminin reddine karar verilmesi ile kesinleşen sanık ...'ın adına yer verilmesi ve ayrıca 16.09.2011 olan suç tarihinin yanı sıra 10.09.2012 tarihinin de suç tarihi olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olduğu anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve lehe olan 7242 ve 6545 sayılı Kanun'larla değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu hükümlerine göre uygulama yapılmış olsa da sanığın eyleminin suç tarihi, ele geçen eşyanın niteliği ve suçun işleniş biçimi itibarıyla suç tarihinde yürürlükte bulunan 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun kapsamında kaldığı,

bu suçtan zarar görenin ... olup, yargılama konusu suç yönünden Gümrük İdaresi'nin suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2023 tarihli ve 2022/936 Esas, 2023/352 Karar sayılı ek kararında Gümrük İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.