Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/16607 K.2025/15809

kaldırılarak sanık hakkında beraat ve idarî yaptırımuygulanmasına dair karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Kısmî düzeltilerek onama, bozma, idarî para cezası verilmesine yer olmadığına Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Serik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2022 tarihli 2020/ 77... /307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçak orman emvali nakletme suçundan ön ödeme nedeniyle düşme kararı verilmiştir.

B. İstinaf

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 11.10.2022 tarihli ve 2022/1637 Esas, 2022/1903 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin düşmeye ilişkin kabulü yerinde görülmemiş ve sanığın atılı ağaç kesme eylemi nedeniyle beraatine ve eylemin kabahat olduğu değerlendirilerek idarî yaptırım uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanığın eyleminin ağaç kesme suçunu oluşturması nedeniyle atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ve araç müsaderesi hususunda karar verilmediğine ilişkindir. 2.Sanık müdafiin temyiz sebebi; idarî para cezasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, düşme kararı verilmesi gerektiğine, beraat kararı bakımından ise vekâlet ücretine hükmolunması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Beraat Hükmü Yönünden; İddianamede müsaderesi talep edilen nakil aracı hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya kapsamına göre, sanığın izinsiz düşük ve devrikten orman emvali temin etmekten ibaret eyleminin 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 91/5. maddesi kapsamında olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararı yerinde görülmüş, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin ve sanık müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince verilen düşme hükmü beraate çevrilmek suretiyle istinaf isteminin düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi nedeniyle, kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine İlk Derece Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

2.İdarÎ Para Cezası Yönünden; Bölge Adliye Mahkemesince verilen idarî para cezası bakımından ise, eylem tarihi olan 21.12.2019 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun (5326 sayılı Kanun) 20/2-c maddesi uyarınca öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

1. Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin ve sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm kısmında yer alan "Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına" ibaresinden önce gelmek üzere, "İlk Derece Mahkemesi karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 5.100,00 TL maktu vekâlet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle,

Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2.İdari Para Cezası Yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, orman emvalinin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine,