Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2023/16735 K.2025/14200

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Yıldızeli Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2015 tarihli ve 2015/108 Esas, 2015/267 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla

Mücadele Kanunu uyarınca temel ceza belirlendikten sonra 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetilerek, sanığın cezasının 4 yıl 2 ay hapis ve 200.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 283. maddesinden hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanık müdafiin ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği;